08 – Ewangelia Mateusza, rozdział 22

Witam w 8 audycji poświęconej Biblii. Staram się tutaj przybliżyć treść Pisma Świętego. Nie propaguję żadnych wierzeń ani interpretacji. Dziś chciałbym zacząć serię podkastów poświęconych sposobowi argumentacji Jezusa. W Ewangeliach mamy zanotowane dyskusje, które prowadził Jezus ze swoimi przeciwnikami. Zacznę tą serię od omówienia przykładów dyskusji Jezusa z przeciwnikami religijnymi z Mateusza rozdziału 22. Biblia Tysiąclecia: http://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=265 Biblia warszawska: http://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/Ewangelia-Mateusza/22/16 Przekład Nowego Świata: https://www.jw.org/pl/publikacje/biblia/bi12/ksi%C4%99gi-biblijne/mateusza/22/ Rozdział zaczyna się od przypowieści, której nie będę dziś omawiać. Po jej wysłuchaniu faryzeusze poczuli się jednak dotknięci i postanowili go na czymś złapać. Ciekawy jest 16 werset rozdziału 22. Czytamy tam: “Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda”. Herod był władcą pochodzenia edomskiego. Cała rodzina Herodów znana była z niemoralności, okrucieństwa itp. Jednak ten władca miał poparcie Rzymu, który rozdawał korony. Herod miał swoich zwolenników, ale do nich nie należeli faryzeusze. Co ciekawe postanowili jednak wspólnie podejść do Jezusa. Zadali mu oczywiście pytanie w wersecie 17: “Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?”. Na to pytanie nie było dobrej odpowiedzi. Gdyby Jezus powiedział, że wolno miałby przeciwko sobie przysłuchując się tłumy, które nie chciały płacić podatków, tym bardziej obcym. Jakże niewiele się zmieniło w kwestii podatków – dziś też mało kto je lubi ;-) Gdyby jednak Jezus odpowiedział, że nie wolno to zwolennicy Heroda, czyli zwolennicy rzymskich wpływów mieliby powód do aresztowania go. Jezus jednak potrafił odpowiedzieć na to pytanie nie wpadając w tą pułapkę. Po faryzeuszach i zwolennikach Heroda przyszli saduceusze. To byli Żydzi, którzy jednak nie wierzyli w zmartwychwstanie. Czytamy o tym od wersetu 23. Opowiedzieli Jezusowi historię kobiety, która straciła siedmiu mężów i zapytali o to, którego żoną będzie po zmartwychwstaniu. O zmartwychwstaniu mówi Księga Hioba, albo też Księga Ezechiela. Jednak saduceusze uznawali za święte księgi tylko pierwsze pięć ksiąg czyli torę, albo księgi Mojżeszowe. Jezus posłużył się więc argumentem z księgi Wyjścia, gdzie Bóg określa się jako Bóg trzech patriarchów, którzy już nie żyli. Czego można się nauczyć z tych dwu przykładów. Po pierwsze trzeba uważać na pytania – pułapki. Takie pytania często sugerują tylko dwie możliwe odpowiedzi: albo tak, albo nie. Często jednak jest więcej możliwości. Warto więc się dobrze zastanowić nad odpowiedzią. Po drugie trzeba dobrze znać wierzenia strony przeciwnej. Jezus nie użył jako argumentu cytatu z księgi Hioba, bo ona nie była uznawana przez Saduceuszy. Użył argumentu z księgi, którą uważali za świętą. Chrześcijanin dyskutujący z ateistą może się powołać na Pismo Święte, ale to będzie raczej mylony argument, bo przecież ateista z definicji nie wierzy w Boga, a więc także w natchnienie Biblii. Dziękuję za wysłuchanie. W następnej audycji omówię kolejny sposób argumentacji Jezusa czyli zadawanie pytań.

Oryginalny wpis: https://www.spreaker.com/user/bilberry/b08-mat-22