19 – Księga Rodzaju, rozdział 2

Księga Rodzaju – rozdział 2 Przy omawianiu pierwszego rozdziału wspomniałem o tym, że niektórzy bibliści uważają, że pierwszy rozdział napisał ktoś inny niż drugi. Jest to spowodowane tym, że w pierwszym nie występuje Imię Boga, a w drugim występuje ono 11 razy. Chciałbym teraz to uściślić. Ten pierwszy fragment bez Imienia Bożego to cały pierwszy rozdział oraz pierwsze 3 wersety drugiego rozdziału. Te pierwsze trzy wersety opisują siódmy dzień stwarzania i pasowałyby jako zakończenie pierwszego rozdziału. “1 W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastępy [stworzeń]. 2 A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął1 dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. 3 Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając.” (Rodzaju 1:1-3) Niestety podział na rozdziały powstał prawdopodobnie ze sposobu pisania na zwojach. Tekst dzielono na kolumny i każda taka kolumna stawała się jednym rozdziałem. W czwartym wersecie pierwszy raz pojawia się Imię Boże – Jahwe. “4 Oto są dzieje początków po stworzeniu nieba i ziemi. Gdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo,” (Rodzaju 2:4) W większości tłumaczeń nie znajdziemy jednak tego imienia. W Biblii Tysiąclecia, którą przed chwilą cytowałe, było “Pan Bóg uczynił ziemię i niebo”, a dosłownie jest tam “Pan Jahwe uczynił ziemię i niebo”. Za poglądem, że od tego wersetu pisze inny autor przemawia nie tylko występowanie Imienia, ale także fakt, że zostaje powtórzony troszeczkę inny opis stworzenia człowieka. Opis z większą ilością szczegółów, między innymi Ogrodu Eden. Werset 23 to pierwsza zapisana w Piśmie Świętym poezja. “«Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta»” (Rodzaju 2:23) Warto może wspomnieć, że hebrajska poezja nie jest tworzona przy pomocy rymów, jak w języku polskim, ale z rytmu. W jednym, ze starszym przekładów oddano to w taki sposób: “Toć teraz jest kość z kości moich, i ciało z ciała mego; dla tegoż będzie nazwana mężatką, bo ona z męża wzięta jest.” (Rodzaju 2:23, Biblia gdańska). Mamy tutaj powtórzenia słów “kość”, “ciało” oraz “mąż”. Wieloznacznym słowem, które występowało już w rozdziale pierwszym jest “Adam”. Jest to imię własne pierwszego mężczyzny, ale jest to także słowo oznaczające “człowieka”. Tak więc pierwszy człowiek nazywał się Adam czyli po prostu człowiek. Tak więc werset siódmy można przetłumaczyć jako: “ukształtował człowieka z prochu”, ale można też jako: “ukształtował Adama z prochu”. Oba te tłumaczenia są poprawne, bo imię Adam oznacza “człowiek”. Przejdźmy teraz do teorii dwóch autorów. Ponieważ w pierwszym rozdziale księgi Rodzaju nie występuje imię Boże, ale tylko słowo Bóg, które po hebrajsku brzmi “elohim”, a w drugim rozdziale występuje imię Boże, które tłumaczy się na “Jahwe” powstała teoria dwóch autorów. Od tych hebrajskich słów pierwszego nazywa się elohistą, a drugiego jahwistą, bo pierwszy używa słowa “Elohim”, a drugi imienia “Jahwe”. Jak wy uważacie – czy pierwszy i drugi rozdział pisała ta sama osoba, która użyła innych określeń, czy pisały to dwie różne osoby, a dopiero później połączono te dwa rozdziały do treści Księgi Rodzaju? Inna kwestia dotyczy pojawiania się imienia Bożego w tym rozdziale. Wiele przekładów, w tym Biblia Tysiąclecia, z której cytuję tłumaczy imię Boże używając słowa “Pan”. Tak więc czytając drugi rozdział w zasadzie w każdym miejscu, gdzie znajdziemy sformułowanie “Pan Bóg” w oryginale znaleźlibyśmy “Jahwe Bóg”. Ale i w Biblii Tysiąclecia widać tą zmianę stylu przypisywaną elohiście i jahwiście. Posłuchajcie: “2 A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. 3 Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając.” (Rodzaju 2:2, 3) 4 Oto są dzieje początków po stworzeniu nieba i ziemi. Gdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, 5 nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła – bo Pan Bóg nie zsyłał deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię 6 i rów kopał w ziemi, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby – 7 wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. (Rodzaju 2:4-7). W wersetach 2 i 3 jest określenie “Bóg”, a od 4 wersetu zawsze “Pan Bóg” albo “Jahwe Bóg”. Dziękuję wam za wysłuchanie. To był 19 odcinek podkastu poświęconego Biblii. Omówiłem kilka wersetów z Księgi Rodzaju, rozdziału 2. W notatkach będą linki do 3 różnych przekładów Pisma Świętego. Zachęcam abyście przeczytali ten rozdział w całości. http://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=2 http://biblia-online.pl/Biblia/Warszawska/1-Ksiega-Mojzeszowa/1/1 https://www.jw.org/pl/publikacje/biblia/bi12/ksi%C4%99gi-biblijne/rodzaju/2/

Oryginalny wpis: https://www.spreaker.com/user/bilberry/b19-rdz2