Jak zostaje się graczem #2 – swoboda i wdzięk we wszystkim

O ile Machiavelli w „Księciu” opisuje jak utrzymać władzę, którą się już ma, jezuita (co ważne!) Baltasar Gracian w „Sztuce doczesnej mądrości” (wydanej również jako „Sztuka roztropności”) podaje sposoby na to, jak władzę i status zdobyć. Przy czym zdobyć ją nie na polu walki, tylko w warunkach dworskiej etykiety a więc w sposób, który nam, współczesnym, jest najbardziej bliski. W czasach ogólnej nadwrażliwości, narcyzmu i politycznej poprawności to właśnie metody natury dworsko-dyplomatycznej sprawdzają się najlepiej. A tym samym, jeśli marzysz o tym by zwiększyć zakres swojego posiadania i panowania i wciąż wspinasz się po drabinie społecznej, znacznie bardziej przydadzą Ci się porady Graciana niż Makiawela.

A szczególnie ten, gdzie w punkcie 127 (a jest ich w książce 300) Gracian doradza:

„Swoboda i wdzięk we wszystkim. (…) To pogłębia wiarę w siebie i pomnaża doskonałość. (…) Przewyższa zalety, roztropność, rozwagę i sam majestat. To najkrótsza droga do osiągnięcia zamiarów i elegancki sposób na ominięcie kłopotów.”

Ten fragmencik może wydawać się banalny i behawiorystyczny, czyli odnoszący się jedynie do zachowania – jednak banalny nie jest. Zresztą post o tym jak zachowywać się w sposób swobodny i o tym jak unikać napięcia już od dawna jest. Ta swoboda i lekkość, o której będziemy Więcej…

Oryginalny wpis: Jak zostaje się graczem #2 – swoboda i wdzięk we wszystkim